வெறும் அரசியல் - உரையாடல் 1

அஸ்கு: அண்ணே, உங்களை பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு, எப்படி இருக்கீங்க?

பிஸ்கு: எனக்கென்னப்பா, நான் உண்டு என் வேலை உண்டுன்னு இருக்கேன். இருக்கத்தான் உடமாட்டேங்குறானுவ!

அஸ்கு: ஏண்ணே, ஏதும் பிரச்சனையா?

பிஸ்கு: எனக்கு ஒன்னும் இல்லப்பா, என்னைச் சுற்றி நடப்பவைகள்தான் பிரச்சனையா தெரியுது.

அஸ்கு: அதுக்கென்ன, ஒரு நல்ல கண்ணாடியா வாங்கிப் போட்டுட்டா எல்லாம் நல்லா தெரியப் போவுது. இதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையா!

பிஸ்கு: கண்ணாடின்னு சொன்னதும் எனக்கு ஒரு வீடியோ ஞாபகத்துக்கு வருது. பிறகு நீ பார்த்து தெரிஞ்சுக்கோ. இது என் கண்பார்வை சம்பந்தமான பிரச்சனை இல்லை, நாட்டு நடப்பு பற்றியது....  இதெல்லாம் உனக்கு எங்க புரியப் போவுது.

அஸ்கு: புரிய வைக்கத்தான் நீங்க இருக்கீங்க இல்ல. என்ன நாட்டு நடப்பு?

பிஸ்கு: நல்ல வேளை எந்த நாட்டு நடப்புன்னு கேட்காம விட்ட. கடந்த சில வருடங்களாக நடக்கும் விசயங்களைப் பார்த்தா மனசு பொறுக்கல.

அஸ்கு: ஏண்ணே, நீங்க அதையெல்லாம் பார்க்குறீங்க, பேசாம கண்ணை மூடிகிட்டு வேற பக்கமா போயிடுங்க.

பிஸ்கு: போடாங்....கேய்.... எனக்கு இருக்க கோவத்துல நல்லா வாங்கி கட்டிக்காத. ஏற்கனவே ஒரு ஏழைத் தாயின் மகன் படுத்துற பாடு முடியல.

அஸ்கு: அண்ணே, உங்களுக்குதான் ஏழைகள் என்றால் பிடிக்குமே, பின்ன என்ன?

பிஸ்கு: ஏலேய், இது உண்மையான ஏழையா இருந்தா பரவா இல்ல. நான் ஒரு ஏழைத்தாயின் மகன் என்று சொல்கிற ஒருவன் என்ன பண்ணுவான். ஏழைகளுக்காக நிற்பான், அவர்களின் கஷ்டங்களை அறிந்து முடிந்ததைச் செய்வான். ஆனால், அதற்கு நேர்மாறாக, எப்போதும் விமானப் பயணம், பணக்காரர்களுடன் விருந்து மற்றும் இலட்சங்களில் உடை என்று இருந்தால் அப்படி சொல்லும் நபரை எப்படி நம்புவது?

அஸ்கு: தன்னால செய்ய முடியாததை செய்து பார்க்கிறார்னு நினைச்சுக்கலாம். ஆமா யாரு அந்த ஏழைத் தாயின் மகன்? சொல்லுங்க நம்ம தமிழ் நாட்டு அரசு உதவிதிட்டம் எதிலாயாவது சேர்த்து விட்டு உதவி பண்ணலாம்.

பிஸ்கு: தம்பி, புரிந்துதான் பேசுறியா அல்லது லூசாயிட்டியா! நான் சொல்லும் நபர் இந்தியாவின் தற்காலிக, சாரி தற்போதைய பிரதமர்.

அஸ்கு: ஓ அந்த மோ....டி யை சொல்றீங்களா! அவருக்கென்ன, மனுசன் தில்லா சுத்தி வர்றார். அதில் உங்களுக்கென்ன பொறாமை!

பிஸ்கு: அந்தாளு மேல எனக்கேன் பொறாமை. ஒரு ஆற்றாமைன்னு வேணா சொல்லலாம். நாலு வருசத்துல, நாட்டையே நடுச்சந்தியில நிறுத்தி இருக்காரு.

அஸ்கு: நல்லா எதுகையோட சொல்றீங்களே. அப்படி என்ன செய்தார்?

பிஸ்கு: நல்லா கேட்ட, செய்ய வேண்டியது எதுவுமே செய்யல, எதையெல்லாம் செய்யக் கூடாதோ அதில் எதையுமே விடல.

அஸ்கு: அண்ணே இப்படில்லாம் சொன்னா என் மரமண்டைக்கு எதுவுமே புரியாது. விளக்கமா சொல்லுங்க.

பிஸ்கு: அச்சா தீன், விகாஸ், சுவாச் பாரத், மான் கீ பாத்.....

அஸ்கு: அண்ணே நிறுத்துங்க. என்னாச்சு உங்களுக்கு, சம்பந்தமே இல்லாம உளறுரீங்க.

பிஸ்கு: பாத்தியா கொஞ்சம் எடுத்து விட்டதுக்கே நான் உளறுரேன்னு சொல்ற. ஒருத்தர் நாலு வருசமா இதையே சொல்லி காதுல பூ சுத்திகிட்டு இருக்காரு. ஆனா அதுல எதையுமே செய்யல.

அஸ்கு: எவருண்ணே அந்த பிராதுமாமனிதர்?

பிஸ்கு: அதைத்தான் சொன்னேனே. சரி பிறர் மனை நோக்கா பேராண்மை அப்படின்னா என்னன்னு தெரியுமா?

அஸ்கு: ஓ தெரியுமே. ஒரு ஆம்பளையா இது கூட தெரியலன்னா எப்படி. அடுத்தவங்க வீட்டுல எத்தன பிள்ளங்க இருக்காங்கன்னு பார்க்காம, நம்ம வீட்டுல பிள்ளைங்க எண்ணிக்கைய கூட்டுறதுக்கு என்ன செய்யணுமோ அதைத்தானே  பேராண்மைன்னு சொல்வாங்க.

பிஸ்கு: அய்யோ கடவுளே, இப்படிப் பட்ட அறிவாளிக்கு நான் எப்படி புரிய வைப்பேன். தம்பி, இது திருக்குறளில் வரும் ஒரு சொற்றொடர். அடுத்தவன் மனைவியை  தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்காமல் இருக்கும் ஒரு அறமே இது என சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

அஸ்கு: இதுக்கு அந்த ஏழைத்தாயின் மகனுக்கும் என்னண்ணே சம்பந்தம்?

பிஸ்கு: இருக்கு தம்பி. இவர் கடந்த நாலு வருசமா எப்பப் பார்த்தாலும் எதிர் கட்சியான காங்கிரசையும், நேருவையும் குறை சொல்வதைத் தவிர வேறேதையும் செய்யல. இவர் பேசுறதை பார்த்தா நாம நேரு காலத்துல இருக்குறோமான்னு ஒரு டவுட்டு வந்து போவுது.

அஸ்கு: நேரு ஒரு மேரு. நேரு மாமாவை குறை சொல்ல இவர் என்ன கண்டார்.

பிஸ்கு: அது ஒரு பெரிய விசயம். உனக்கு புரியாது.

அஸ்கு: சரி புரியற மாதிரி சொல்லுங்க.

பிஸ்கு: நாட்டையும் நாட்டு மக்களையும் ஒரு ஐம்பது வருசத்துக்கு முந்திய நிலைமைக்கு பின்னாடி இழுத்துட்டு போறேன்ங்கிறத சிம்பாலிக்கா இப்படி சொல்றாரு.

அஸ்கு: அது எப்படிண்ணே, முன்னேற்றுவேன்னு சொல்லிட்டு பின்னாடி இழுத்தா, அதுக்கு பேர் மோசடி இல்லையா. என் இரத்தம் கொதிக்குது...

பிஸ்கு: மோசடின்னு சொல்லும்போதே அவருடைய பேரையும் சேர்த்துதான் நீ சொல்ற. எதுக்கும் ஒரு நல்ல மாத்திரையை வாங்கி போட்டுக்க. நான் விளக்கமா அடுத்த தடவ சொல்றேன்.

அஸ்கு: ஏதோ கொஞ்சம் புரியுது. ஆனா, என் நிம்மதியே போச்சு, சீக்கிரம் வாங்க.

பிஸ்கு: புரிஞ்சவங்க அதைத்தான் சொல்றாங்க, சீக்கிரம் போங்க. ஒகே சில நாள்ல நாம் சந்திப்போம். 

- சந்திப்பு தொடரும்

தேர்தல் செருப்பு(சிறப்பு) பட்டிமன்றம்

கலந்து கொள்பவர்கள்: இந்தியன் தாத்தா, இந்திய இளைஞன்
நடுவர்: நீங்கதான்
தலைப்பு :
தேரதலில் சரியான பாடம் புகட்டுவது: செருப்பா? அல்லது ஓட்டா?

இந்த தேர்தலில் அரசியல்வாதிகளுக்கு மக்கள் பிரச்சனைகளை விட செருப்பு பிரச்சனை விசுவரூபம் எடுத்துக் கொண்டிருப்பது நாமறிந்ததே. இவ்வுயரிய (அ) நாகரீக கலாச்சாரத்தை துவக்கிவைத்த ஈராக்கிய செய்தியாளனுக்கும், இன்றுவரை செருப்பை பெருங்கருப்பாய் காட்டிவரும் ஊடகங்களுக்கும் இந்த பட்டிமன்றம் அர்ப்பணம். (நிறைய பேரை பேச அழைத்திருந்தோம். அவர்கள் பொறுப்புக்கும் செருப்புக்கும் பயந்துவரவில்லை. அதுவும் நல்லதுதான்)

நடுவர்: பெரியோர்களே! அவையோர்களே மற்றும் பெருமதிப்பிற்குரிய பதிவோர்களே உங்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம். இந்த பட்டிமன்றதின் தலைப்பு
தேரதலில் சரியான பாடம் புகட்டுவது: செருப்பா? அல்லது ஓட்டா ?
என்பதாகும். ஓட்டு என்று வாதிட தாத்தாவும், செருப்பே என்று வாதிட இளைஞரும் வந்துள்ளனர். வளவளவென்று கூறி உங்கள் நேரத்தை வீணடிக்க விரும்பவில்லை. இருவரைப் பற்றீய அறிமுகம் கூட தேவையில்லை என்றே நினைக்கிறேன். இப்பட்டிமன்றத்தின் நோக்கம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது. இப்பட்டிமன்றத்தின் விதிப்படி இருவரும் நான்கு அல்லது ஐந்துவரிகளுக்கு மிகாமல் பேச வேண்டும்.( இல்லையேல் இப்போதே பாதி பேர் வின்டோவை மூடிவிடுவார்கள்). சரி விவாதத்தை யார் துவங்குகிறீர்கள்?

தாத்தா: இளைஞர்கள் துடிப்பானவர்கள். எனக்கு பொறுமை இருக்கிறது. ஆகவே இளைஞரே முதலில் பேசுவதில் எனக்கு ஆட்சேபம் இல்லை.

இளைஞர்: எனது விவாதத்தை பிஸ்கு அண்ணாவின் கவிதையோடு ஆரம்பிக்கிறேன்.

வெறுப்பிருந்தால் செருப்பிருக்கு
நெருப்பு இருக்கிறதா
உன்னிடம்???

இன்றைய போலி ஜன நாயக நாட்டில் செருப்புதான் அவர்களுக்கு சரியான பாடம் புகட்டும்.

தாத்தா: நெருப்பு இருக்கும் இளைஞனே உனக்கு பொறுப்பு இருக்கிறதா? பெரிய பருப்பு மாதிரி பேசுவதில் புண்ணியமில்லை. செருப்பு வீசினால் ஒரு நாள் மட்டுமே சந்தோசம். நீ ஓட்டு போடாவிடில்.........??? அவனுக்கல்லவா சந்தோசம். உன் பெயரில் கள்ள ஓட்டு .........அப்புறம் உன் பாடு.

இளைஞர்: இளைஞர்களிடம் உங்களைப் போன்ற பழுத்த கிழங்களின் பருப்பு வேகாது என்பதுதான் உண்மை. எத்தனை முறை நாம் ஓட்டு போட்டாலும் அரசியல்வாதி திருந்த மாட்டான். ஒரு செருப்படி நடத்திவிடும் பல உருப்படியானவற்றை

தாத்தா: தம்பி! உங்களிடம் வேகம் இருக்கும் அளவுக்கு விவேகம் இல்லை. விவேகம் முளைத்தால்தான்.........
( நடுவர் குறுக்கிட்டு)
நடுவர்: நானும் இருக்கேன் என்பதை மறந்து அரசியல் பேசாதீங்க தாத்தா. இது பட்டி மன்றம். ஆகவே அரசியல் கலப்பு இல்லாமல் எவரையும் உங்கள் வார்த்தைகளில் நினைவுபடுத்தாமல் பேசுங்கள்

தாத்தா: சரி, நடுவரே! தம்பி நீ செருப்பை பற்றி யோசிப்பதற்கு முன் நாட்டின் எதிர்காலத்தை பொறுப்பாய் கொஞ்சம் யோசி. நாட்டின் நாளைய எதிர்காலம் உங்கள் கையில்தான் மறந்துவிடாதே.

இளைஞர்: பொறுப்பாய் யோசிப்பதால் தான் செருப்பு. இவர்கள் அரசியலை விட்டு போனால்தானே நாங்க வரமுடியும். செருப்பைப் பார்த்தாலாவது அடுத்த முறை ஒதுங்குவார்கள் அல்லவா? எங்களுக்கு செருப்பு கால் தூசி. ஆனால் அவர்களுக்கு பெரும் மானப் பிரச்சனை. அதனாலேதான்..........

தாத்தா: நீ சொல்வது கொஞ்சம் உண்மை எனினும் செருப்பு வீசினால் அடுத்த நாள் மட்டும் உன் பெயர் செய்தித்தாளில் வரும். நீ பலபேரை ஒழுங்காக ஓட்டுப் போடச் செய்தால்...........
அது நல்ல பலனைத்தருமே!

இளைஞர்: ஓட்டுப் போட்டு இந்தியா அடைந்த இலட்சணத்தைத்தான் நாம் 60 வருடங்களா பார்த்துகிட்டு இருக்கோமே! ஓட்டுப் போட நான் தயார். ஆனா நான் ஓட்டுப் போட உருப்படியான ஒருவனை நீங்க கைகாட்டுங்க பார்க்கலாம்.

நடுவர்: தம்பி, இதோ சென்னையில கூட சரத்பாபுன்னு ஒருத்தர் நிற்கிறாரேப்பா.! மறந்துட்டியா?

இளைஞர்: நல்ல ஓட்டு போட வழி கேட்டால் கள்ள ஓட்டுக்கு வழி சொல்றீங்க. ஓட்டு இருக்கிற எல்லாரும் தென்சென்னைக்குப் போய்தான் ஓட்டுப் போடனுமா என்ன? சுயேட்சை தானே அவரு. ஒவ்வொரு பெரிய கட்சியும் கிரிமினல்களையும், அதைச் செய்து கோடீஸ்வரன்களானவர்களைத்தானே நிப்பாட்டுது?

தாத்தா: விதண்டாவாதம் செய்தால் புண்ணியமில்லை. இருப்பவனில் நல்லவனுக்கு ஓட்டுப் போடு.

இளைஞர்: எதற்கு? அவனும் அந்த சாக்கடையில் கிடந்து ஊறி நாறுவதற்கா?

தாத்தா: ஏன் கம்யுனிஸ்டுகள் இல்லையா?

இளைஞார்: இருக்கிறார்கள். ஆனால் மேற்கு வங்கத்திலும், திரிபுராவிலும் மற்றும் கேரளாவிலும் அவர்கள் சாதித்தது என்ன? மற்ற மாநிலங்களைவிட அவை பின் தங்கியல்லவா இருக்கிறது.

தாத்தா: தம்பி நான் புடிச்ச முயலுக்கு மூணு காலுதான்னு அடம் பிடிக்காதே. பொறுப்பை யுணர்ந்து வெறுப்பை உன் ஓட்டில் காட்டு.

இளைஞர்: அடியாத மாடு பணியாதாம்! பழம் பெருசுகள் சொல்லியிருகிறார்கள். அதனால........

நடுவர்: நான் ஒருவன் இங்கே இருப்பதையே வசதியாக நீங்க இருவரும் மறந்து விட்டீர்கள். உங்க பாட்டூக்கு பேசிகிட்டே போனால் ..... அப்புறம் யார் படிப்பது. சாரி முடிப்பது. அதனால நானே முடிக்கிறேன். விளக்கமா கூறி வில்லங்கம் பேச விரும்பவில்லை.
மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு

எனது தீர்ப்பும் கூட இதுதான்

அஸ்கு: என்னண்ணே! நடுவர் இப்படி எஸ்கேப் ஆகிவிட்டார். அவர் யாருக்கு சாதகமா தீர்ப்பு சொல்லியிருக்கார்.

பிஸ்கு: இதற்கு என்னுடைய பதில்:மறைந்த எழுத்தாளர் சுஜாதா 'கடவுள் இருக்கிறாரா?' என்ற புத்தகத்தில் கடைசியாக கூறிய அவரது பதில்தான்.

அஸ்கு: ஐயோ.... முடியல...... அண்ணா ப்ளீஸ் கொஞ்சம் விவரமா.........

பிஸ்கு: IT DEPENDS


பிடிச்சிருந்ததா ஓட்டுப் போடுங்க.... பிடிக்காட்டியும் கருத்தை எழுதுங்க

இந்திய தேர்தல் எதிரொலி இலங்கை போர் நிறுத்தம்??

இன்று காலை கலைஞர் அவர்கள் உண்ணாவிரதம் ஆரம்பித்திருப்பது அனைவரும் தெரிந்ததுதான். அவர் உண்ணாவிரதம் ஆரம்பிப்பதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பே அப்படிப்பட்ட நிலையை அவர் எடுப்பார் என்று ஆரூடம் சொல்லப்பட்டது.

தேசிய அளவில் இதுவரையிலும் இலங்கப் பிரச்சனை பேசப்படாமல் இருந்தது. இப்போது தமிழக தேர்தல் நெருங்கிவிட்டதால் தமிழகத்தின் பிரச்சனைகளை பேச வேண்டிய கட்டாயம் பிஜேபிக்கும் உள்ளது. ஆகவே அவர்களும் இப்போது களத்தில் குதித்துள்ளனர்.(கவனிக்க:அத்வானி பேட்டி)

தமிழகத்தில் பிரசாரம் செய்யும் இடங்களில் எல்லாம் இலங்கைப் பிரச்சனையையே அம்மையார் முழங்குவதாலும், இதுவரை தோன்றாத ஞானோதோயம் ஒரு குருஜியின் சிடியைப் பார்த்தவுடனே வந்ததாகவும் சொல்லிக் கொள்ளும் அம்மையார் இதுவரை உண்மை உரைத்த தமிழர்களை எல்லாம் முட்டாளாக்கி தெர்தலில் வெற்றி பெற்று எல்லாரையும் முட்டாளாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடுகிறார். மக்களை முட்டாளாக்குவதில் கலைஞரை யாராகிலும் மிஞ்ச முடியுமா என்ன? அல்லது அதற்கு 'கை' கொடுப்பவர்கள்தான் விட்டுவிடுவார்களா?

எத்தனையோ முறை அறிக்கையிஉலும் பேட்டிகளிலும் தனது உயிரை தமிழுக்காக கொடுத்த கலைஞர் வாழப்போவது இன்னும் கொஞ்ச சில நாட்கள். அதில் பெரிதாக சாதிக்கப் போவது எதுவுமில்லை. எனவே தனது உயிரை உண்மையாகவே பொருட்படுத்தாது உண்ணாவிரத முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார். இது நல்ல பலனைத்தரும் என்று அரசியல் ஜோசியர்கள் கூறுகின்றனர். காங்கிரஸ் கட்சியும் அடுத்த முறை ஆட்சிக்கு வர சில சீர்கள் தேவைப்படுவதால் தனது கொல்லும் கொள்'கை'யை ஒரு ஓரமாக வைத்துவிட்டு இலங்கைக்கு எதிராக கடுமையான நடவடிக்கையை இன்று மாலைக்குள் எடுக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது.

பொறுத்திருந்து பார்ப்போம். ஜெயிப்பது உண்ணாவிரதமா அல்லது எமனா என்று?

அஸ்கு: உண்ணாவிரதம் நல்ல பயன் தருமா?

பிஸ்கு: நிச்சயம் பயன் தரும். ஆனால் தாயகத்தில் அப்படி இருக்கும் 11 பேரையும் கூட்டி பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருந்திருந்தால் இன்னும் நல்லாயிருந்திருக்கும். இப்போ அவர்கள் இதுவரை இருந்தது உருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டுவிடும்.

அஸ்கு: இலங்கை காங்கிரஸ் குரலுக்கு செவிகொடுக்குமா?

பிஸ்கு: அமெரிக்க காங்கிரஸ், மற்றும் ஐநா சபைக்கு செவிமடுக்காத இலங்கை காங்கிரஸ் குரலுக்கு செவிமடுக்கும். ஆனால் இப்போதல்ல. எல்லோரையும் கொன்று முடித்த பின்பு.

செருப்பு பீதி - தலைவர்கள் கவலை

பொதுவாக தினசரி செய்தித்தாள்கள் என்றாலே களவு, கற்பழிப்பு, கொலை மற்றும் பரபரப்பு செய்திகள் என்ற பெயரில் உப்புச் சப்பில்லாத செய்திகள் (சாம்பிளுக்கு: நமீதாவுக்கு வயிற்றுவலி, இரசிகர்கள் கவலை) இவைதான் நாம் அன்றாடம் பார்ப்பது. அந்தந்த சீசனுக்கு தகுந்தாற்போல மற்ற செய்திகளும் வரும். இப்போ தேர்தல் காலம் என்பதால் தேர்தல் செய்திகளுக்கு பஞ்சமில்லை. அரசியல் காமெடிகளுக்கும் குறைவில்லை.

ஆனால் இப்போது தேர்தலில் வெற்றி தோல்வி என்பதை விட செருப்படி குறித்துதான் ஒவ்வொரு தலைவர்களும் பெரும் பயத்தில் இருப்பதாக நம்பத்தகுந்த வட்டாரங்கள் கூறுகின்றன. ஜார்ஜ்புஷ் மீது செருப்பு வீசியதை (வாழ்க அந்த புண்ணியவான்) நம் மக்கள் சின்சியராக பின்பற்றத் துவங்கியதுதான் அதற்குக் காரணமாம்.

இதுவரை செருப்பு ஆயுதத்துக்கு இலக்கானவர்கள்
1. மத்திய உள்துறை அமைச்சர்- ப.சிதம்பரம்
2. காங்கிரஸ் எம்.பி- ஜின்டால்
3. பிஜேபி பிரதம வேட்பாளர் -எல்.கே.அத்வானி
இப்போ லேட்டஸ்டா நேற்று ஒருத்தர் இந்தப் பட்டியலில் சேர்ந்திருக்கிறார். அடுத்து யாரோ?????????
பெயரெல்லாம் கேட்கக் கூடாது. ஒழுங்கா பேப்பர் வாங்கிப் படிங்க.

இது போதாதென்று மிக வலிமையானவர் என்று பெயரெடுத்த குஜராத் முதல்வர் நரேந்திரமோடி நேற்று செருப்பு தாக்குதலுக்குப் பயந்து பாதுகாப்பு வளையத்திற்கு வெளியே ஒரு பாதுகப்பு வலை பின்னி வைத்து அதிற்குள் இருந்து தேர்தல் பிரசாரம் செய்தாராம். இப்போது அரசியல் தலைவர்கள் செருப்பு தாக்குதலிலிருந்து தப்பிப்பது எவ்வாறு(லேனா தமிழ்வாணன் கூட ஒரு புத்தகம் தயார் செய்து கொண்டிருப்பதாக கேள்வி) என்று தீவிரமாக யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களாம். ஆகவே தலைவர்களும் பிரசார பீரங்கிகளும் மிகுந்த ஜாக்கிரதையாக தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

அஸ்கு: என்னன்னே தேர்தலில் செருப்பு மேட்டர் இவ்வளவு முக்கியமானதா?

பிஸ்கு: இருக்காதா பின்ன. செருப்பு வீசப் பட்டா உடனே செய்திகளில் ரொம்ப போகஸ் ஆவதால் இப்போ சில ஊர்பேர் தெரியாத கட்சிகள் எல்லாம் தங்கள் மீது யாராவது செருப்பு வீச மாட்டார்களா? நாமும் பாப்புலர் ஆகமாட்டோமா என்று ஏங்குகிறார்களே!

அஸ்கு: எந்தக் கட்சிக்காவது செருப்பு தேர்தல் சின்னமாக இருக்கா?

பிஸ்கு: எனக்கு தெரியலை. ஆனால் செருப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமா மக்கள் சின்னமா மாறிக்கிட்டிருக்கு என்பதுதான் உண்மை.

அஸ்கு: அப்போ நாம வீசுவதற்கென்றே ஸ்பெசலா செருப்பு தயாரிப்போமாண்ணே ?

அரசியல்வாதிகளுடன் ஆரம்பப்பள்ளியில் (கலக்கல் தொடர்)

இன்றைய மாநில மற்றும் தேசிய அரசியல்வாதிகள் அனைவரும் ஒழுங்காக படித்துவிட்டுத்தான் அரசியலுக்கு வரவேண்டும் என்று தேர்தல் ஆணையம் உத்தரவிட்டிருக்கிற படியால் அனைவரும் ஆரம்பக் கல்வி கற்க பள்ளிக் கூடம் வந்து அமர்ந்திருக்கின்றனர். வகுப்பு ஆரம்பிக்கிறது. ஆசிரியர் அப்துல்கலாம் உள்ளே வருகிறார். எல்லாரும் எழுந்திருந்து
வணக்கம் சொல்லி அமர்கின்றனர். ஒருவர் மட்டும் அமர்ந்து கொண்டே வந்தனம் சொல்லும் விதமாக எவரும் பார்க்கா வண்ணம் கைகளை குவித்துவிட்டு உடனே கைகளை இறகுகிறார். அது வேறு யாருமல்ல. ஜெயலலிதாதான்

அப்துல் கலாம்: இந்த வகுப்பிற்கு வந்திருக்கும் உங்களைப் பார்க்கும் போது நாளைய இந்தியாவின் ஒளிமயமான Future கனாக் காணும் தூரத்தில்தான் இருக்கிறது. மிக்க மகிழ்ச்சி. நாம் பாடத்த ஆரம்பிப்போம். சரி அ, ஆ படிக்கலாமா? யாரிடம் கேள்வி கேட்கலாம்.

(அப்போது பன்னீர் செல்வம் திடிரென எழுந்து)
அ என்றால் அம்மா
(உடனே பின்னாலிருந்து புரட்சித்தலைவி வாழ்க என்ற கோஷம் கேட்கிறது)
ஆ என்றால் ஆப்பு
இ என்றால் இலவசம்(???!!!!!)
ஈ என்றால்.........

அப்துல் கலாம் குறுக்கிட்டு......ஏய் பன்னீர் உன்னை யார் சொல்லச் சொன்னது உட்காரு.

அப்போது தங்கபாலு எழுந்து
சார், அ என்றால் அன்னை என்பதுதானே கரெக்ட்.அதான சார் பன்னீரை உட்காரச் சொன்னீங்க
வகுப்பில் உடனே கோஷ்டி மோதல் ஏற்படுகிறது.

அப்துல் கலாம்:சரி சரி. எல்லரும் அமைதியாக இருங்க. எல்லாரும் ஒற்றுமையா இல்லன்ன நான் அடுத்த முறை ஆசிரியரா வர மாட்டேன்.

(உடனே வகுப்பில் அமைதி)

அப்துல்கலாம்: சரி. தாய்த்தமிழ் போதும். தமிழ் என்றாலே சண்டைதான் வருகிறது.

உடனே கலைஞர் எழுந்து " தமிழுக்காக நான் எத்தனை முறை உயிரைக் கொடுத்திருக்கிறேன். இன்னும் கூட நூறு முறை கொடுப்பேன். நான் வாழ்வதே வேறு யாரும் தமிழை வைத்து வாழக்கூடாது என்பதற்காகத்தான்."

(ராமதாசு உடனே எழுந்து ஏதோ சொல்ல வருகிறார். ஆனால் வகுப்பில் இருக்கும் அமளியில் எதுவும் கேட்கவில்லை)

அப்துல்கலாம்: இனிமேல் தமிழ்பாடம் கிடையாது. இந்தி பத்தி பேசினா இங்கே நிறைய பேருக்கு கோபம் வரும். அதனால் இங்கிலீஸ்ல வகுப்பை தொடருவோம்.

சரி ABCD பார்ப்போமா!

எங்கே அத்வானி கொஞ்சம் சொல்லுங்க பார்ப்போம்.
அத்வானி : A for Advani
B for BJP
C for........

அப்துல்கலாம்: என்ன அத்வானி ABCD சொல்லுங்கன்னா நீங்க உங்களைப் பத்தி சொல்லிகிட்டு இருக்கீங்க.

அத்வானி: என் கிட்ட நீங்க என்ன கேட்டாலும் நான் என்னைப் பத்தி மட்டும் தான் சொல்வேன். ஏன்னா நான் தான் பிஜேபியின் பிரதம வேட்பாளர்.

அப்துல்கலாம்: என்ன அத்வானி இது? வேட்பாளர்தானே. பிரதமர் இல்லையே! இங்கப் பாருங்க மன்மோகன் எவ்வளவு அடக்கமா அன்னையருகில் அமர்ந்திருக்கிறார். சரி. நீங்க உட்காருங்க, சொன்னது போதும்.

(மறுபடியும் பயங்கர கலவரம் வெடிக்கிறது. அத்வானி பேச முடியாதென்றால் யாருக்கும் பேச அனுமதிகிடையாது என்று காவி யுனிபார்ம் போட்ட மாணவர்கள் ஸ்டிரைக் பண்ண துடிக்கிறார்கள்.)

நிலைமை விபரீதமாகப் போவதை உணர்ந்த அப்துல்கலாம் "சரி, சரி யாரும் பேச வேண்டாம். நாம் எழுத்து தேர்வு வைப்போம். அப்போதான் அமளிதுமளி இல்லாம வகுப்பு
நடக்கும். நாளைக்கு பலத்த பாதுகாப்பின் மத்தியில் எழுத்து தேர்வு நடக்கும். (ஆசிரியர் அப்துல்கலாமின் இந்த அறிவிப்பை கேட்டதும் மாணவர்கள் தங்களுக்குள் பரபரவென்று பேசி ஒருவரோடொருவர் பரபரப்பாக பேசிக் கொள்கிறார்கள்.)

அப்போது விபிசிங் எழுந்து நிற்கிறார்.

விபிசிங்: எங்களால தனித்தனியா எல்லாம் பரீட்சை எழுத முடியாது. இன்றைய நிலைமையில் கூட்டு சேர்ந்து எழுதினாத்தான் நாங்க ஜெயிக்க முடியும்.

மாணவர்கள் எல்லாரும் கோரஸாக ஆமா ஆமா வீ வான்ட் கூட்டு என்று கத்துகின்றனர். என்னடா இது கம்பைன்டு ஸ்டடி கேள்விப் பட்டிருக்கேன். இது என்ன கூட்டா தேர்வு எழுதுவது. என்ன சொல்வது எனத்தெரியாமல் அப்துல்கலாம் மாணவர்களையே பார்த்துக் கொண்டு நிற்கிறார். அப்போது விஜயகாந்த் எழுந்து நிற்கிறார்.

அப்துல்கலாம்: என்னப்பா விஜயகாந்த் கையை தூக்கி ஏதோ பேச வர்றீயே. ஏது? ஆ(மூ)த்திர அவசரமா. சீக்கிரம் சொல்லு, அப்புறம் செல்லு.

விஜயகாந்த்: ஐயா இங்கே வகுப்பில இவ்வளவு மாணவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஒருத்தருக்கு கூட தனியா நிக்க தெம்பு இல்லை. ஆனா எனக்கு அந்த தெம்பு இருக்கு. ஏன்ன என்னுடைய கூட்டு இவர்களுடன் அல்ல வெளியே இருக்கும் மக்குகளுடன் தான்.

கலைஞர்: தமிழ்விஞ்ஞானி அப்துல்கலாம் அவர்களே, தம்பி விஜயகாந்த் விவரம் புரியாமல் பேசுகிறார். அவரது வயதைவிட எனது அனுபவம் அதிகம். நான் சொல்லுகிறேன். கூட்டாக பரீட்சையை சந்தித்தால்தான் நாங்கள் வெற்றி பெறுவோம். ஆகவே........

(எல்லாரும் கோரஸாக கூட்டு தேவை கூட்டு தேவை. வீ வான்ட் கூட்டு என்று கத்து கின்றனர். என்ன எல்லாரும் ஒன்றாக கூட்டு என்று கத்துகிறார்களே என்று தன் கைக்கடிகாரத்தைப் பார்த்த அப்துல்கலாம் மதிய இடைவேளைக்கான நேரம் இது
என்பதை அறிந்து)
" சரி சரி. நீங்க தனியே எழுதினாலும் சரி, கூட்டா எழுதினாலும் சரி. எனக்குத்தேவை ரிசல்ட். இப்போ மதிய இடைவேளைக்கான நேரம் ஆகவே எல்லாரும் கலைந்து செல்லலாம்"
அறிவிப்பு வந்ததுதான் தாமதம். விருந்துக்கு முன் யாருடன் கூட்டு என்பதை முடிவு செய்துவிடவேண்டும் என்ற முனைப்பில் எல்லாரும் வெளியேறி முனைப்பாக ஒருவரையொருவர் சந்திக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர்.

அப்பாட ஒருவழியா வகுப்பு முடிந்தது என்று அப்துல்கலாம் திரும்பிப் பார்த்தால் ஒருவர் மட்டும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். எனவே அருகில் சென்று அவரை தட்டி எழுப்பி வகுப்பு முடிந்துவிட்டது எழுந்திரு என்கிறார்.

கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டே எழுந்திருக்கும் ஜெயலலிதா, என்னை தொட்டு எழுப்புகிற அளவுக்கு தைரியமா மேன். நான் வழக்கமா இந்த டைம்தான் தூக்கத்தைவிட்டே எழுந்திருப்பேன். என்னமோ முதல் நால் வகுப்புன்னு வந்தால் எழுப்பிவிடுறீயே. இனிமே நான் வகுப்பு வர மாட்டேன். என் சப்ஸ்டிட்யூடா பன்னீர்செல்வம் வருவார்.

ஏன் தான் இந்த அம்மாவை எழுப்பினோமோ என்று பிரம்மச்சாரி அப்துல்கலாம் நொந்துகொள்கிறார். ஆவது ஆகட்டும் என்று கடவுள் மேல் நம்பிக்கையைப் போட்டு ஒளிமயமான இந்தியாவைக் குறித்து கனவு காண அப்துல் கலாம் செல்கிறார்.

இடைவேளைக்குப் பிறகு தொடரும்..........


அஸ்கு: என்னண்ணே! தலைவர்களே இந்த ரேஞ்ஜில் இருந்தா தொண்டர்கள்????? இதுல எத்தனை பெர்சன்ட் உண்மை?

பிஸ்கு: நான் சொல்வது எல்லாமே நூற்றுக்கு நூறு உண்மை.

அஸ்கு: ஆனா நிறைய பேர காணோமே!

பிஸ்கு: இது முத நாள் என்பதால பலர் வரலை. சிலர் அடக்கி வாசிச்சிருக்காங்க. சீக்கிரத்தில் அவர்களும் வருவார்கள்.

அஸ்கு: எப்படியோ இவர்கள் ஒழுங்கா இருந்தா சரி.

அதிமுகவின் புதிய கொ.ப.செ வைகோ

அரசியல் ஆடுபுலி ஆட்டங்களில் என்னவேணாலும் நடக்கலாம். சொந்த இலாபத்துக்காக எவருக்காகவும் வக்காலத்து வாங்குவான் அரசியல் தமிழன். இவர்களையும் இவர்கள் சொரியும் (பண) முதலைக்கண்ணீரையும் கண்டு ஏமாற வேண்டும் என்பது த்மிழனின் தலைவிதி போலும். நெஞ்சம் பொறுக்குதில்லை இந்த நிலை கெட்ட மாந்தரை நினைக்கையிலே என்று பாரதியார் புலம்பினது போல புலம்பி பின்பு குழம்பி எவனுக்காவது ஓட்டைப் போடுகிறோம்.

Vaiko proposes Jayalalitha for prime ministership (IANS)
நேற்று விடுதலைப் புலிகளின் உண்மையான் ஆதரவாளர் என்று தன்னை சொல்லிக் கொள்ளும் திருவாளர் வைகோ அவர்கள் வழக்கம் போல முழங்கினார். அத்துடன் அதிமுக அம்மாவை மத்தியில் அரியணை ஏற்றுவோம் என்று சூளுரைத்திருக்கிறார். முன்பெல்லாம் வைகோ பேசினால் நமக்கெல்லாம் நாடி நரம்பு புடைக்கும். இப்போது அவருக்கு மட்டும்தான் அது நடக்கிறது. நமக்கு எரிச்சல்தான் வருகிறது.

அம்மாவின் நிஜ முகம் எவரும் அறிவார். காரியம் முடிந்ததும் எவரையும் காலில் போட்டு மிதிக்கும் அதிமுக தலைவி ஒரு தனிப்பிறவி. ஆனால் கலைஞர் அப்படியல்ல. கூடவே வைத்துக் கொண்டு வளரவிடமாட்டார்,வெளியேயும் விட மாட்டார். காங்கிரஸ் என்ற ஒரு பெரும் கட்சி (இப்போதல்ல, காமராஜர் காலத்தில்) இப்போது ஷோகேஸ் கட்சியானது எப்படி. அதுதான் அரசியலில் கலைஞரின் இராஜதந்திரம். அம்ம அவர்கள் கட்சியையே காணாமல் போகச் செய்துவிடுவார். மதிமுகவிம் நிலைமை இப்போ அதுதான்.

பொறுத்து பொறுத்து பார்த்தார் வைகோ. தொகுதி ஒதுக்கீட்டிலும் அம்மா ஆப்பு வைத்துவிட்டார்கள். கட்சிக்கு ( நமக்கு நாமே திட்டத்தில் )ஏற்கனவே ஆப்பு வைத்தாயிற்று. இனிமேல் நம் எதிர்காலத்திற்கு ஆப்பு வந்துவிடக் கூடாதே என்ற கவலையில் நேற்று அம்மாவை அரியணை ஏற்ற சபதம் செய்திருக்கிறார்.

இதன் பிண்ணனி என்ன? சற்று ஆராய்வோமா?


இப்போது வைகோ பின்னால் எவருமே இல்லை என்பதுதான் பிரதான பிண்ணணியாம். நம் பின்னால்தான் எவருமே இல்லை. சரி நாமாவது எவர் பின்னாலாவது நிற்போம். அப்போதுதான் (முதுகில்) குத்த வசதியாக இருக்கும் என்று வைகோ முடிவு எடுத்துவிட்டார் போலும். சீக்கிரத்தில் மதிமுக கட்சியை கலைத்துவிட்டு அதிமுகவில் ஐக்கியமாக திட்டம் வேறு. ஏனெனில் கலைஞரிடம் போக முடியாது அல்லவா???!!!

ஆகவே அதிமுகவின் கொள்கை பரப்பு செயலாளர் பதவியை குறி வைத்து காய்களை நகர்த்த ஆரம்பித்துள்ளார். அதில் ஒரு இரகசியம் இருக்கு. அது எதற்கு நமக்கு. நம்ம வைகோ அண்ணாச்சிக்கு எப்போதுமே முடியாததை முதலிலேயே பேசி அதை காமெடியாக்கிவிடுவது வழக்கம். உதாரணச் சம்பவங்கள் ஏராளம். இதில் சேதுவும் உள்ளடக்கம்.

வைகோ ஒரு காலத்தில் தமிழகத்தின் தலை விதியை மாற்றக் கூடிய நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக இருந்தார். இப்போது அவருடைய நம்பிக்கை என்ன என்று அவருக்கே தெரியுமா? இப்போதுள்ள அரசியல் காமெடியன்களில் நவரச நாயகன்பட்டத்தை தாராளமாக வைகோவிற்கு வழங்கலாம். நம்ம ஒரிஜினல் நவரச நாயகன் அரசியல் வந்த பின் காமிடி நாயகனாக்கிவிட்டார்.

அஸ்கு: அண்ணே அது என்ன கொ.ப.செ இரகசியம்?

பிஸ்கு: ஓ அதுவா! அதிமுக அரசியல் ஜாதகப் படி யார் கொ.ப.செ ஆக இருக்காங்களோ அவர்கள் தான் அடுத்த தலைவர். (முதலில் எம்ஜியார் அடுத்து ஜெயா அம்மு இப்போ களத்தில் போட்டிக்கு வைகோ)

அஸ்கு: அட இவ்வளவு விசயம் இருக்குதா இதில். என்னமோ போங்கண்ணே உங்களவுக்கு எனக்கு அறிவு இல்ல.

பிஸ்கு: அப்போ தப்பித்தவறி அறிவாலயம் போயிடாத. உனக்கு உள்ளதும் போயிடும்.

அரசியல் (புது) அறிமுகம்

அரசியலை சாக்கடை என்று சொல்லி படித்தவர்களும், பண்புள்ளவர்களும் ஒதுங்கிப் போனால், அதை யார்தான் சுத்தம் செய்வது?' என்று சினிமாவில் வசனம் பேசுகிற பல ஹீரோக்கள்... நிஜ வாழ்கையில் ஓட்டுப் போடுவதோடு தங்கள் ஜனநாயக் கடமையை முடித்துக் கொள்கிறார்கள். படித்தவர்களும் பண்புள்ளவர்களும்கூட இந்த சாக்கடைக்கு பயந்து ஒதுங்கிக் கொள்வதால் ரவுடிகளும், கட்டை பஞ்சாயத்து ஆசாமிகளும் இன்று அரசியலை தம் உள்ளங்கைகளுக்குள் வைத்திருக்கிறார்கள். 

இந்த நிலையில், 'சாக்கடையை சுத்தம் பண்ண நான் ரெடி' என காலெடுத்து வைத்திருக்கிறார் 29 வயதே ஆன சரத்பாபு. பிரியாணி, குவார்ட்டர் பாட்டில் என முகம் மாறிப் போயிருக்கும் இன்றைய அரசியலில், அறிவையும் உழைப்பையும் கேடயமாகக்கொண்டு தென்சென்னை தொகுதியில் சுயேச்சையாக போட்டியிடுகிறார் சரத்பாபு. 

நிர்வாக இயல் படிப்புக்கு பெயர் பெற்ற அகமதாபாத் ஐ.ஐ.எம்-மில் (இந்தியன் இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் மேனேஜ்மென்ட்) எம்.பி.ஏ. பட்டம் பெற்ற சரத்பாபு, புகழ் பெற்ற 'பிட்ஸ்-பிலானியில்' இன்ஜினீயரிங் பட்டமும் வாங்கியவர். ஐ.ஐ.எம்-மிலும், பிட்ஸ்-பிலானியிலும் படித்த அத்தனை பேரிடம் இல்லாத ஒரு கூடுதல் 'தகுதி' சரத்பாபுவுக்கு உண்டு. ஆம். சரத்பாபு மடிப்பாக்கத்தில் ஒரு குடிசையில் பிறந்தவர்! அவருடைய அம்மா மடிப்பாக்கத்தில் தெருவோரம் சிறு இட்லி கடை நடத்தியவர். அதன்மூலம் கிடைத்த வருமானத்தில்தான் இத்தனை பட்டங்களையும் பெற்றார் சரத்பாபு. பட்டங்கள் மட்டுமா? 

இந்திய அளவில் இளைஞர்களின் போற்றுதலுக்குரிய அடையாளம் என்ற புகழ்ச்சி மிக்க 'யூத் ஐகான்' விருதும் பெற்றவர் சரத்பாபு. ஐ.ஐ.எம்-மில் படித்தவர்களெல்லாம் பல லட்சம் மாத சம்பளத்தில் புகழ்பெற்ற நிறுவனங்களில் உயர் பதவிகளில் செட்டில் ஆவது வழக்கமாக இருக்க... சரத்பாபு எடுத்தது மாறுபட்ட முடிவு. பொதுவாக ரிப்பன் வெட்டும் எந்த நிகழ்ச்சிக்கும் போகாத இன்ஃபோசிஸ் நாராயணமூர்த்தி, சரத்பாபு முதல் முதலாக காலேஜ் ஒன்றில் கேன்டீன் துவங்கியபோது அதன் துவக்க விழாவுக்கு வந்து இவரை உற்சாகப்படுத்தினார்.

இத்தனை தகுதிகள் இருந்தாலும், இதோ சாந்தமாக தென்சென்னை தொகுதியில் வலம் வந்துகொண்டிருக்கிறார் சரத். பிரசாரம் முடித்த ஒரு மாலைப் பொழுதில், அவருடைய ராயப்பேட்டை அலுவலகத்தில் அவரை சந்தித்தோம். 

ஒரு டிபிக்கல் அரசியல் கட்சி அலுவலகம் போல் இல்லாமல், ஒரு காலேஜ் காம்பஸ் மாதிரி இருந்தது அலுவலகம். கம்ப்யூட்டரில் வாக்காளர் பெயர் பட்டியலை பார்த்து விவாதித்தபடி, தென்சென்னை வரைபடத்தை டேபிளில் விரித்து வைத்து, நண்பர்களுடன் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அந்த வேலைகளுக்கிடையே நம்மிடம் பேசினார் சரத்பாபு.

"என்னோட சின்ன வயசில எங்க அம்மா சாப்பாடு வேணாம்டானு சொல்லிட்டு, அடிக்கடி தண்ணி குடிச்சுக்கிட்டே இருப்பாங்க. 'தண்ணின்னா அம்மாவுக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் போலிருக்கு'னு சின்னப் பையன் நானும் நினைச்சுட்டு இருந்தேன். அப்புறம்தான் தெரிஞ்சது, இட்லி கடையில் கிடைக்கிற வருமானத்தை வச்சு அம்மா, நான், ரெண்டு அக்கா, ரெண்டு தம்பினு ஆறு பேர் எப்படி சாப்பிட முடியும்? அதான் எங்க அம்மா தண்ணீரை குடிச்சே வயித்தை நிறைச்சுட்டு இருக்காங்க.

ஆனாலும் என் வயித்துக்கும், அறிவுக்கும் பட்டினி போடாம நல்லா படிக்க வச்சாங்க. படித்து முடிச்சதும் பல லட்ச ரூபாய் சம்பளத்துக்கு உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் நல்ல வேலை வாய்ப்புகள் வந்துச்சு. எனக்கு அதெல்லாம் பெரிசா தெரியலை. எங்க குடும்பம் பட்டிருந்த கடனை அடைக்க ஒரு கம்பெனியில் கொஞ்ச நாள் வேலை செய்தேன். பிறகு, அம்மா நடத்தி வந்த அதே இட்லி கடையை நடத்த ஆரம்பிச்சேன். தாய் எட்டடி பாய்ஞ்சா, குட்டி பதினாறு அடி பாய்ஞ்சு ஆகணுமில்லையா? அதனால கடைய கொஞ்சம் பெரிசா ஆரம்பிச்சேன். சென்னை, கோவா, பிலானி, ஹைதராபாத்னு பல ஊர்கள்ல இருக்கும் பல பல்கலைக்கழக கேன்டீன்களை இப்ப நடத்திக்கிட்டு இருக்கேன். வருஷத்துக்கு ஏழு கோடி ரூபாய் புழங்கும் இந்த பிசினஸ் மூலமா சுமார் 250 பேருக்கு வேலையும் கொடுத்திருக்கேன்.

பணம் எந்த விதத்துலயும் என்னை மாத்திடலை. முன்ன இருந்த அதே மடிப்பாக்கம் ஏரியா வீட்லதான் இப்பவும் இருக்கேன். சின்னப் புள்ளையில இருந்து பாத்துப் பழகின மாமா பொண்ணைத்தான் கட்டிக்கிட்டேன். நான் டாக்டர் கிடையாது. ஆனா, ஸ்கூலுக்கு போற ஒரு பையனை பார்த்தாலே அவன் சாப்பிட்டிருக்கானா இல்லையான்னு கண்டுபிடிச்சுடுவேன். கண்டுபிடிச்சு என்ன பிரயோஜனம். அவன் சாப்பிட ஏதாவது வழி செய்யணுமில்லையா..? அதனாலதான் தென்சென்னை வேட்பாளரா போட்டி போடறேன். நான் போட்டி போடறேன்னு கேள்விப்பட்டதுமே, எனக்கு அறிமுகம் இல்லாதவங்ககூட என்னோட சேர்ந்து எனக்காக வாக்கு சேகரிக்கிறாங்க. அரசியல்னாலே ஒதுங்கிப் போறவங்களை, குறிப்பா இளைஞர்களை அரசியலுக்குக் கொண்டுவந்து அதை சேவை செய்கிற தளமா மாத்தணும். அதுதான் என்னோட ஒரே திட்டம்!" என நெஞ்சை நிமிர்த்துகிறார் சரத்பாபு. 

என்ன சொல்ல..?

ஒளி படைத்த கண்ணினாய் வா... வா... வா! உறுதி கொண்ட நெஞ்சினாய் வா... வா... வா!

அஸ்கு: நான் தென்சென்னையிலிருந்தால் .............

பிஸ்கு: உங்களுக்குத்தான் அங்க ஓட்டு கிடையாதே...... நீங்கதான் 

அஸ்கு: நான் அவருக்கு ஓட்டுப் போடனும்னு ஆசை. ஒரு உண்மையான திமுக தொண்டனுக்கு ஓட்டு இல்ல்ன்னாலும் சரத்பாபுவுக்கு ஓட்டு எப்படி போடறதுன்னு தெரியும்

பிஸ்கு: நீங்க சொல்றது நேர்மையான வழியா தெரியலையே

அஸ்கு: இவ ரொம்ப நல்லவனா இருக்கான்யா. அதனாலதான்

இந்தப் பதிவு சென்னையில் உள்ள நல்ல் மற்றும் கள்ள ஓட்டு போடும் அன்பர்களின் கவனத்துக்கு